Dzień dobry, zwycięzco.
Weź głęboki wdech.
Dobrze.
Jesteś gotowa, by zdominować dzisiejszy dzień.
Harowałaś ciężej niż inni
i dlatego jesteś mistrzynią.
Rozumiesz, że świetność wymaga poświęceń.
Wyobraź sobie to, co chcesz osiągnąć.
Stań na szczycie góry swojego sukcesu
i obserwuj stamtąd wszystkich tych,
którzy kiedykolwiek w ciebie zwątpili.
Pieprzyć tych frajerów.
I te ich głupie i obleśne mordy.
KUJONKI
O kurde!
A niech mnie!
Już idę.
O tak!
- Co? - Co? Przepraszam bardzo.
Co?
- Tęskniłam! - Ja też.
- Bardzo. - Widziałyśmy się wczoraj.
- Idziemy do szkoły? - Nie.
Nie sądzę.
Nie, bo idziemy... tutaj.
ZAREZERWOWANE DLA PRZE-ZAD-NICZĄCEJ KLASY
- Z drogi! - Jezu!
GRATULACJE DLA KLASY 2019
Czy cię...
Jak Boga kocham.
Co to ma być?
- Jaja sobie robisz? Samantha! - Patrz pod nogi!
Na inauguracji nie mieliście tyle energii!
Prawda.
Mam nadzieję, że widzę was po raz ostatni.
To wszystko. Bez odbioru.
Do boju, Crocketts!
Panie dyrektorze?
Cześć, Molly, Amy. Jak leci?
Chcę, żeby wybory
do samorządu odbyły się bezproblemowo,
- bo kiedy będę w New Haven... - Yale. Możesz mówić wprost.
Uzgodniliśmy z klasą, że nie będziemy mówić,
kto gdzie będzie studiował.
Chcemy uniknąć nieprzyjemności.
To miłe.
W każdym razie,
muszę przejrzeć budżet.
Na litość boską.
Poważnie?
Teraz?
Może zrobicie to razem z Nickiem?
W końcu jest wiceprzewodniczącym.
Z Nickiem?
Dobrze wiemy, że jemu w głowie tylko imprezy.
Swoje stanowisko...
Zawdzięcza popularności. Jest do bani.
Dziewczyny, dziś ostatni dzień.
Zadanie wykonane.
Przetrwałyście liceum.
Skończcie szkołę, wyjedźcie na uczelnie
i uczcijcie to wspaniałe osiągnięcie.
Postarajmy się, by reszta dnia przebiegła pomyślnie.
Zamyka pan drzwi?
Nieładnie. Nie poddamy się!
Na Nicka lecą wszystkie laski.
Delegatki ze wszystkich grup głosują myśląc o jego penisie.
Laweta wyszła na prowadzenie.
Nie nazywaj jej tak.
Wszyscy tak ją nazywają.
Rok temu obsłużyła na drodze trzech chłopaków z ostatniej klasy.
Ich też wszyscy jakoś przezywają?
Sam Ross to "Trzonek".
To nie jest poniżające, to tylko go opisuje.
- 7:20. - Poniżej ośmiu minut?
Pani żartuje!
Rany! Mnie to zajęło 9:43.
Co ja bez was zrobię w przyszłym roku?
Inni nie chcą krzyżówek.
Amy i ja co tydzień będziemy rozwiązywać przez Skype'a
- te z niedzielnego Timesa. - Tak.
Wiecie co? Dam wam mój numer.
Możecie do mnie dzwonić lub pisać w razie potrzeby.
- Genialny pomysł. - Super.
- Ekstra. - Serio.
- Potem dam pani mój. - Ja ci prześlę.
- Mogę... - Prześlę ci.
Myślałam, że nie można używać telefonów w klasie.
Dupolizki są wyjątkiem?
Płacisz dolara za obrażanie.
Och, przepraszam. W tych spodenkach nie ma kieszeni.
- Przepraszam. Przejście. Rety! - Laweta!
Dobry Boże.
- Brak świadomości przestrzennej. - Racja.
- Hej, Amy! - To ona!
Tak?
Zdobyłyście numer nauczycielki?
Tak.
Nieźle.
Panno Fine?
Wpadnie dziś pani na imprezę?
Serio zapraszasz panią Fine na imprezę?
Myślisz, że chce patrzeć, jak pijecie i robicie burdel?
Moment.
Nie mówiłem do ciebie, więc...
Siadaj, Theo.
Jak leci, proszę pani?
Prezent dla mojej ulubionej nauczycielki.
- Jared, ja cię nie uczę. - Słyszałem o pani same pozytywy.
Inni też dostali swoje prezenty na zakończenie roku, nie?
Ludzie.
Jared jest wszędzie, prawda?
Nikt cię o to nie prosił.
Duży ja, mniejszy ja i najmniejszy ja na dole.
Życzy wam udanego zakończenia szkoły.
Nikt nie założy koszulki z tobą, Jared.
Nawet dla jaj.
Cóż, nie mogę się zgodzić, bo...
Jared, idź już.
Ok, spadam stąd. Do zobaczenia, Molly.
- Pa, Molly. - Do zobaczenia.
Pa, Molly.
- Czemu on mi to robi? - Drodzy mieszczanie!
Drodzy mieszczanie?
Drodzy mieszczanie, cisza!
- Co? - Zaznaczcie w kalendarzach
i zaplanujcie swój udział w letnim programie kółka teatralnego:
"Szekspir na miejscu... parkingowym".
Zobaczycie jego komedie zaadaptowane na współczesne tragedie
przy wejściu do supermarketu.
Uśmiejecie się.
To samo zrobiliśmy
w zeszłym roku w Barcelonie,
kiedy tam mieszkałem.
Reżyserem jestem ja,
a Alan...
może wystąpi, zależy od przesłuchań.
Nie chodzę na przesłuchania.
Interesują mnie tylko oferty.
Brzmi super, ale mnie... Mnie nie będzie.
Amy spędzi lato w Botswanie,
ucząc kobiety jak robić tampony.
Ohyda.
Krew przyciąga lwy, więc będę ratować ludzi.
Szlachetnie. Ja też się boję dużych kotów.
A mnie nie będzie, bo pracuję całe lato. A poza tym, nie chce mi się.
Prostaczka.
Co czyni teatr lepszym od debaty?
Niektórzy lubią pracować z innymi.
A inni umieją wygrywać.
Nie w takich ciuchach.
Siadajcie. Mamy trochę pracy.
Molly...
- Zacznijmy od ciebie. - Dziękuję.
- Dajesz. - OK.
Pamiętacie moją wczorajszą analizę,
- mówiliśmy o... - Ostatni dzień!
- Daj nam żyć! - ...uleganiu władzy.
Otwórz...
Otwórz trochę szerzej usta, ok?
- Ok, już czaję. - Ok, czipsiki!
W porządku. Gotowy?
Niby jak miałem to złapać, stary?
- Nick? - Dajesz.
- Nick. - Poczekaj chwilę.
Musimy ogarnąć sprawy związane z samorządem.
Celuj w moje usta!
Trzeba przejrzeć budżet na koniec roku...
Tak, ale gramy teraz i muszę złapać...
Nie zrozumiesz, ale później cię poszukam.
Na pewno nie zrozumiem.
Nie wierzę, że wytrzymałam rok z Nickiem jako wiceprzewodniczącym.
Ma uczulenie na pracę. Tylko się wygłupia.
Wkurza mnie.
Idź, pogadaj z Ryan.
Co? Nie.
Spoko, ja to zrobię.
- Na pewno się dogadamy... - Nie.
- Więc? - W porządku.
Już idę.
- Po prostu... - W końcu.
- Och, przepraszam. - Uważaj!
Amy.
- Żyję. - Proszę.
Ostre łokcie.
Nie tak ostre jak... twoja broda.
Słucham?
Nie wierzę, że dziś ostatni dzień.
Ja też nie.
Idziesz dziś do Nicka?
Jego ciotka jest na rejsie i zepsuł się statek.
Nick urządza imprezę w jej domu.
Mega.
Nie do końca.
Wiesz, siedzą na statku i załatwiają się do wiader.
Nie o to mi chodziło.
Chryste.
- Tanner! - Dobra...
Widzimy się później!
Ja tylko...
Cholera.
- Wracaj tam. - Szlag.
Wyszłam na głupka.
Nawet nie wiem czy podobają jej się laski.
Założyła polo na studniówkę.
Tak się tylko ubiera.
Nie ma to związku z jej orientacją.
Nie rozumiem cię.
- W społeczeństwie, płeć jest... - Nie. To akurat rozumiem.
Po prostu dziwi mnie trochę,
że podoba ci się Ryan.
Najpierw była biała kotka z Aryskotratów.
A teraz Avril Lavigne.
Nie spodziewałam się tego.
Podoba mi się w niej to,
że zawsze ma dobry humor i ma piękny uśmiech.
Wygląda na kogoś, z kim fajnie byłoby urządzać
imprezy w piżamie i spędzać czas.
Ja jestem kimś, z kim fajnie urządzać imprezy i spędzać czas.
Ciągle to robimy.
Z nią mogłyby wejść w grę...
inne sprawy łóżkowe.
To akurat prawda.
Powiedziała mi, że Nick robi dziś imprezę.
Typowe dla tego cholernego durnia.
W noc przed zakończeniem szkoły zawsze kogoś aresztują.
Amy, wiesz ile dziewczyn będzie latać za tobą
na uniwersytecie za rok?
Jesteś tego świadoma? Bo ja tak.
Za każdym razem jak do ciebie przyjadę, będziesz nożycować się z inną laską.
Stara?
Tego się nie robi.
- Nie mów hop, zanim nie spróbujesz. - Serio.
- Nie mówię hop, tego się nie robi. - Najpierw sama spróbuj.
Nadjeżdżają pozerzy.
Wzięli auto z muzeum.
Miałeś zatrzymać się przy drzwiach, Jared!
Muzeum śmierci, bo ten smog nas zabije.
- Kurwa! - Nic ci nie jest?
Spędzają każdą chwilę razem. Dziwadła.
To tak jak my.
My się lubimy.
Jared to przyszły dawca wątroby dla Gigi.
- Nie wchodź na maskę! - Mam dość!
- Zdejmij buty. - Padam na ryj!
- Dopiero go odebrałem. - Czas na drzemkę!
Myślisz, że naprawdę dostał prostytutkę od ojca na 14. urodziny?
Zbyt dziwna historia, żeby była zmyślona.
Za dużo szczegółów.
On skręcił kostkę, ona z aparatem słuchowym.
Siemanko, chicas!
Nie znoszę go.
Jesteście głodne?
Mam pierożki.
Zamknij się!
Trochę rozgotowane, ale dobre na zimno!
- Jezu. - Spoko.
Idę do łazienki. Pilnuj tego.
Czekam na dzień, gdy wszyscy będziemy mogli sikać bez genitaliów.
Sukinsyny.
"Bżydal"?
Nie wywalili cię za to ze szkoły?
Szok.
Ok, dobra.
- Ożeniłbym się z dmuchaną lalką. - Ok.
- Ruchałbym piłkę do nogi. - Ok.
I zabiłbym Molly.
Nie!
Inaczej się nie da.
Nie wyruchałbym jej,
bo jak się boję, to mi nie staje.
I nie ożeniłbym się z nią,
bo nie wierzę w małżeństwo.
Więc musiałbym zabić Molly.
Męczyłoby mnie to, jestem pacyfistą.
Zapewne.
Chwila, mówicie o Molly Davidson?
- Tak. - Tak.
Ona jest dziwna. Zachowuje się jakby miała 40 lat.
Oby! Kobiety po czterdziestce wiedzą, czego chcą.
Jest słodka. Trzeba to przyznać,
ale podczas ruchanka przepytywałaby cię pewnie z matmy.
Stary, jej pochwa jest pewnie zapchana dyplomami, założysz się?
Jest jak szafka na segregatory.
Dla mnie to nie problem.
Mógłbym z nią uprawiać namiętny seks.
Serio?
Założyłbym tylko worek na jej charakter.
- Tak. - Tyle.
Odrywasz jej głowę i zostawiasz resztę, jak krewetce.
Dokładnie!
- Dramat. - No.
Spoko, stary.
Co?
Kurde.
Ależ nie przeszkadzajcie sobie.
Moja pochwa jest zapchana dyplomami.
A za niedługo będzie zapchana ofertami pracy,
przychylnymi opiniami i pochwałami od dyrektorów.
A gdy wy robiliście doktorat w robótkach ręcznych,
ja wymiatałam w nauce i podnosiłam średnią.
I za rok będę to kontynuować w Yale.
Więc...
Lubię moje życie.
Mam nadzieję, że wy wasze też wasze lubicie.
Ja też idę do Yale.
Co?
Jestem dobra w robótkach ręcznych, ale miałam też świetne wyniki na maturze.
Ściemniasz.
Pierwszy nabór.
Do Yale?
Tanner, a ty gdzie będziesz studiować?
Będę grać w piłkę w Stanford.
Na Uniwersytecie Stanford? O czym wy gadacie? To...
- Tak, w Stanford. - Na uniwerku.
Ja nie idę na studia.
Mam pracę jako programista w Google.
To może nie to samo co Apple,
ale kilka stówek wpadnie,
około pięćset tysięcy rocznie, nie narzekam.
- Zuch chłopak. - Dumna jestem.
Dwa razy oblałeś siódmą klasę.
Do trzech razy sztuka.
To nie są żarty?
W następnym roku będę udawać, że cię nie znam.
Bez urazy.
To niemożliwe.
Nie obchodziła was nauka.
Nie.
Nie obchodziła nas tylko nauka.
To chyba tyle.
Ty pierwszy.
Ok.
Przepraszam.
Harowałaś ciężej niż ci, którzy kiedykolwiek w ciebie zwątpili.
Harowałaś ciężej.
...w ciebie zwątpili.
Wszystko w porządku?
Nick, gdzie idziesz na studia?
- Mieliśmy sobie nie mówić... - Gadaj!
Georgetown. Jezu.
- Hope, gdzie idziesz za rok? - Nie bawię się w to,
cokolwiek to jest.
Gigi, a ty gdzie się dostałaś?
Nie oceniaj mnie, piąta opcja.
Harvard.
Ostatnia klasa rządzi!
Jeśli będziesz tak dalej milczeć przez następne 10 minut,
zawiozę cię do szpitala
Nie to, że się o ciebie martwię,
Ale jednak trochę tak
To jest porąbane!
Ok.
To nie pomaga.
To był nasz wybór. Nie imprezowałyśmy, by skupić się na nauce
i dostać się na dobre studia.
Udało nam się.
Ale innym, tym mniej odpowiedzialnym,
też się to udało, a oni imprezowali.
I co?
Spieprzyłyśmy sprawę.
Oni się tak nie poświęcili.
A my, jak głupie, siedziałyśmy w domu.
Nie jesteśmy głupie.
Chodź...
Usiądź, zjemy ciasto,
otwórzmy pudło wspomnień,
- świętujmy koniec... - Nie czas na świętowanie.
Idziemy dziś na imprezę.
- Co? - Na imprezę do Nicka.
Nie... Żartujesz? Nie ma mowy.
Amy, to nasza ostatnia noc w liceum,
kiedy możemy iść na imprezę.
Później będziemy żałować, że nas to wszystko ominęło.
Że nic nie zrobiłyśmy.
Nie złamałyśmy żadnych zasad.
Kilka złamałyśmy.
Po pierwsze, mamy fałszywe dowody.
Legitymacje, by móc wejść do biblioteki na uczelni.
Wymień jedną osobę, która miała lepsze życie,
- bo złamała kilka zasad. - Picasso.
Tak, w sztuce. Mówimy o prawdziwych zasadach.
- Rosa Parks. - Ktoś inny.
- Susan B. Anthony. - Szlag.
Amy, mówię poważnie. Mają nas za roboty.
Myślą, że zależy nam tylko na egzaminach dostaniu się do Yale,
pracy w dzienniku prawnym w Georgetown,
a potem dla sędziego federalnego
oraz zostaniu najmłodszą sędziną
w historii Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych.
Mówiłam o sobie.
Ty mnie rozumiesz.
- Nikt nie wie, że jesteśmy zabawne. - My to wiemy.
Oni też muszą.
Kim są oni?
Nie jesteśmy jednowymiarowe.
Jesteśmy mądre i zabawne.
Musimy to zrobić.
To szaleństwo.
Jutro zakończenie roku.
Co jeśli wpadniemy w kłopoty?
Jesteśmy na to za mądre.
Poza tym, Ryan też tam będzie.
Chciała, żebyś wpadła. To twoja szansa.
Ale ona nie...
Dwa lata temu się ujawniłaś, a nigdy nie całowałaś sie z dziewczyną.
Musisz zobaczyć jak to jest.
A co ja wtedy będę robić?
Przeżyję jakąś zabawną anegdotkę,
a my zmienimy nasze życia na zawsze.
Miałyśmy oglądnąć Kena Burnsa.
The Dust Bowl może poczekać!
W jedną noc nadrobimy stracone cztery lata!
O Jezu!
- Nie! - Nie!
- Niedopuszczalne. - Nie.
Czemu jesteś taka piękna?
- Kto ci na to pozwolił? - Czemu odbierasz mi mowę?
- Wezwij lekarzy, policję. - Kto...
- Bo mamy awarię. - To dla mnie za wiele.
Nie dzisiaj!
SAMOOBRONA
Wyswobodzenie!
Szykownie.
Niezły tyłeczek.
Płyn do rąk.
Pomadka.
Legitki.
Gaz pieprzowy. Pamiętaj, musi być dobrze zabezpieczony...
- Amy! - Nie był zabezpieczony!
Nie dotykaj oczu!
Wasze ciała są takie same.
Rób to samo, co ze sobą, tylko w drugą stronę.
Ale ja nie... Ja tak naprawdę...
Też w dół, ale odwrotnie.
- Ja nie... - W dół i obrót.
Ale co jeśli ja nie używam do tego rąk?
Jesteś w stanie mieć orgazm tylko za pomocą swojego umysłu?
- Nie. - Ja tak nie potrafię.
Nie! Robię to... inaczej.
- Książką? - Nie.
Dość freudowsko, ale możesz się zaciąć.
Nie. Możemy skończyć tą rozmowę?
- Słonikiem? - Nie! Przestań!
Tą dziwną szydełkową świnką?
Babcia dała mi ją przed śmiercią!
Jeśli nie powiesz mi, czym...
Pandą! Używam pandy!
Panda. Nieważne. Po prostu...
Możemy już o tym nie gadać?
Proszę, na litość boską.
Jedno pytanie.
Małe pytanko.
Co się stało z jej okiem?
Odpadło zanim między nami coś zaszło.
Świntuszy w łóżku?
- Mówi, że jest gatunkiem zagrożonym? - Nie!
- Przestań! - Czy pandy ryczą?
- Dość tego! - Ty mała zdzireczko.
Jak mogłaś nie powiedzieć mi,
że wsadzasz sobie tą biedną pandę
każdej nocy!
- Taa. - To jest... ekscytujące.
Myślałam, że wiem o tobie wszystko.
W każdym związku powinny być sekrety i my teraz mamy jeden.
Czy ja mam jakiś sekret? A, tak.
Kiedyś masturbowałam się...
elektryczną szczoteczką.
I nabawiłam się infekcji.
Okropnej.
Po prostu...
okropnej.
To wcale nie jest sekret, już o tym mówiłaś.
WŁASNY POKÓJ
Ty będziesz mówić.
Powiedzmy, że idziemy na imprezę.
Będą zadawać pytania i zadzwonią do ciotki Nicka.
Nigdy nie okłamałam rodziców.
Wiesz, że kiedy kłamię, zaczynam się plątać.
Wymyśl coś, tylko nie mów, że idziemy na randkę.
Czemu? To zabawne, że myślą, że ze sobą sypiamy.
To nie jest zabawne,
bo to nie ty musisz później znosić ich uśmieszki,
gdy mówię, że idę z tobą do biblioteki,
gdy rzeczywiście idę z tobą do biblioteki.
Szczerze? To zadziwiające, że tak cię wspierają,
mimo swego przymierza z Jezusem.
To miłe.
Chowaj się, Charmaine.
- Napadły na nas modelki. - Cześć!
Pięknie wyglądacie, dziewczyny.
- Och... - I mądrze, i odważnie.
- Dziękujemy. - Dzięki.
Zimno wam?
- Nie. - Troszeczkę.
Rozpalę w kominku lub włączę ogrzewanie.
Zdejmijcie kurtki. Kolacja gotowa.
- Spróbujcie tego. - My...
- Tak. - Nazwałam to dyplomięsko.
- Jasne. - Potem.
Och, racja.
Char-Char, Dougtusie,
czy Amy mogłaby dziś u mnie nocować?
- W noc przed zakończeniem roku? - Tak.
Moja mama nas może jutro zawieźć.
Chcemy się sobą nacieszyć, zanim Amy wyjedzie do Afryki.
Przygotowaliśmy...
grzybowe berety i togi.
- Tak... - Nadaliśmy im specjalne nazwy.
- Sporo się napracowaliśmy. - Właśnie...
Wszystko... Tu mamy...
Frytki długie jak liceum.
Trochę sera...
w kształcie serca, bo tak bardzo cię kochamy.
Wszystko ma jakieś znaczenie.
- Oliweczki dla dzieweczki. Oliwki. - Tak.
- Doug. - Wiecie co? Rozumiemy.
- Ale... - Rozumiemy to.
- Tak. - Rozumiemy to, prawda?
- To co was łączy... - Wybaczcie.
- Łączy je coś szczególnego. - Przepraszam.
Tak.
Dokładnie!
Nigdy nie zapomina się swojej pierwszej...
Przyjaciółki.
- Wyjątkowej. - Zwykłej przyjaciółki.
- Moja wyjątkowa przyjaciółka. - Właśnie.
Tak się cieszę, że przez tę całą noc
będziemy mogły pokazać sobie,
jak bardzo nam na sobie zależy.
- Świetnie. - Moja dziewczyna.
Pewnie będziemy sobie nakładać maseczki.
Nie potrzebujemy szczegółów.
- Ok. - Biegnij!
- Jupi! - W końcu!
Dom ciotki Nicka zaraz eksploduje.
- Zarąbista biba. - Kocham cię, ciociu.
Odbiór. Niezły melanż.
Ferris nie stara się zabujać
- w dzień wolny. - Bzdura.
- Cholera! - O Boże.
- Tanner zjadł chili. - O, mój...
Musi napić się mleka. Dajcie mu mleka.
- To... to nie pomoże. - O cholera!
- O rany... - Och!
Za dużo mleka. Teraz to przesadził.
Nikt nie odbiera.
Dajcie mi adres!
Nigdy nie umawialiśmy się z żadną z tych osób
poza szkołą.
Pewnie myślą, że chcemy pogadać o szkole.
Masz rację.
Zamawiamy Ubera?
Dalej nie wiemy, gdzie jest impreza.
Znasz kierowcę, który wie, gdzie mieszka ciotka Nicka?
Chyba tak.
Do kogo dzwonisz?
Spokojna głowa, chica.
Co?
Chryste.
Witam na pokładzie Ognistej...
Iskiereczki!
Ognista Iskiereczka wita!
- Nie. - Fajnie, że zadzwoniłyście.
Sorry, że tyle mi to zajęło. Były korki.
Już idę...
Boję się do tego wsiąść.
To tylko środek do celu.
Panienka usiądzie z przodu?
Jednak z tyłu? Też spoko.
Tylne siedzenia mają nawiew. Zapraszam.
Czeka nas noc, której nie zapamiętamy
z ludźmi, których nie zapomnimy.
Jared, wiesz dokąd jedziemy?
Pewka, drogie panie!
Jedziemy na największą i najlepszą bibę w mieście.
Czy słyszę brawa?
Jezu.
Nie? Trudno. Może później. Jedziemy na zachód, więc...
Muzyka, maestro.
Dziś w Random House Audio Włącz się go gry: Kobiety, praca
- i chęć przywództwa. - Ok.
- Sheryl Sandberg i Nell Scovell. - Ale obciach.
Przed imprezami lubię sobie posłuchać o silnych kobietach,
by nie zapomnieć, że należy się wam szacunek.
Uwewnętrznianie rewolucji.
W pierwszą ciążę zaszłam latem...
Mam też coś żywszego. Rozkręcimy to, co?
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE ODRZUĆ
Wybaczcie.
Wyluzuj, Jared. Chodzicie ze sobą?
Co? Nie, ona jest...
Nie mam dziewczyny. Nie umiem wybrać.
Wiele lasek chce mnie rozszyfrować, ale nie mają kodu.
Dwa-osiem-trzy-jeden.
W sumie to mój PIN,
ale... przepraszam... Co słychać, Gege?
Jared, gdzie jesteś, do cholery?
Zostawiłam puszkę w aucie. Potrzebuję jej!
W porządku. Luzik arbuzik!
Czy chcę wiedzieć, co jest w środku?
O, mój Boże. To dragi.
- Co? - Co?
Jared, my tu wysiądziemy.
- Co? Czemu? - Nie.
- Ona żartuje. - Wcale nie.
Napisała do nas koleżanka,
że przejechała oposa.
- O nie! Napisała jakiego? - Masakra.
Ale opos jeszcze żyje. Pełen adrenaliny i wścieklizny
- goni ją... - Nie wysiadamy. Nie zatrzymuj się.
A opo... wasza kumpela? Spytajcie, czy wszystko ok.
Dość! Jared, chodziłeś na hiszpański, nie?
Mów po chińsku.
Zaufaj mi.
Nie traktuj mnie jak głupka.
A jak Gigi przesadzi i umrze, i znajdą nasze odciski na puszce?
Łańcuch dowodowy!
Nic nie czaję.
Nieumyślne spowodowanie śmierci!
Na proszku nie ma naszych odcisków. Wyrzucimy to!
Trochę mnie poniosło. Mój błąd.
- Ale dojechaliśmy. - Co my teraz zrobimy?
- Nie ruszaj się i nie oddychaj. - Ok.
O cholera.
W moich nozdrzach są dragi.
Dragi? Nie, to...
To nie dragi. To witaminy Gigi.
Że co?
No wiecie, witamina D, B-12. Zgniata je, a potem wciąga.
Mówi, że tak działają lepiej. Wyczyścicie się na pokładzie.
Na jakim pokładzie?
Chciałyście jechać na najlepszą imprezę.
No to was przywiozłem.
Na moją imprezę!
Przygotujcie się na łomot!
PRZYGOTUJCIE SIĘ NA ŁOMOT
Nie chodzi o przemoc.
Łomot imprezowy. Nie wiem czy to jest jasne.
"Przygotujcie się na łomot imprezowy".
Zmienię to. Co myślicie?
Serio, Jared? To twoja impreza?
Impreza u Nicka będzie do bani.
My popływamy na wodach międzynarodowych.
Wszystko zostaje na statku. Chodźcie zobaczyć.
Będzie zajefajnie. Ci z cateringu
mówią, że to najlepsza biba na jakiej byli.
Coś wam powiem.
Organizowali urodziny Sashy Obamy.
- Wasza decyzja. - Co robimy?
Dalej nie mamy adresu Nicka.
Może ktoś na statku będzie go znał.
I chętnie poznam kogoś, kto zna Sashę.
Tak, szanuję Sashę.
- Zgoda. - Serio?
Proszę bardzo.
Denerwujecie się?
Witam w klubie!
O nie.
Jesteśmy na statku. Fajowo, nie?
Tu nikogo nie ma.
Lodowy tygrys.
To szaleństwo. To są prezenty?
W środku jest iPad.
Pełen zdjęć z najlepszymi szkolnymi wspomnieniami rocznika 2019.
Genialne, prawda? Szampana?
Z tyłu są masażyści, facet lub babka.
Kasyna za barem. Opalacie się?
Tak się cieszę, że was widzę.
- Wiedziałam, że imprezujecie, nie? - Tak.
Mówiłam, że wyglądacie na spokojne,
ale pewnie każdy weekend spędzacie w seks-lochu.
- Nie. - Spróbujcie truskawek.
Ok.
- Nie. - Nie...
- Niezłe. - Całkiem dobre.
Chwila.
Smakujesz jak moje witaminy.
Chyba się w tobie zakochałam.
Nie sądzę.
- Idziesz ze mną. - Co?
Potańczymy na górze!
- Nie,czekaj! - Tak!
Amy? Amy, my nie...
Patrz co mam... z twoim imieniem.
Superancko.
Widzę, że ci się podoba.
- Sajgonkę? - Nie, dziękuję.
Ty...
Chcesz?
Nie, dzięki.
Nie lubię dragów.
Nawet trawy? Pomogłaby ci się zrelaksować.
Nie. Na mnie nie działa.
DJ Rod!
Co do cholery?
Jared... przestań.
Jared, skończ...
Ściągnij ten kask!
To tak nie działa. Nie kupisz sobie sympatii ludzi.
Nie zgodzę się z tobą.
Przerabiałem to. Moim rodzicom się udało.
- Jej rodzicom też. - Nie staraj się tak.
Ludzie to czują, zrażasz ich.
Ty też się starasz.
We wszystkim. To mi się w tobie podoba.
- Nie chciałem... - Pójdę już...
- Chodziło mi... - Na razie.
- Klopsik jagnięcy? - Daj mi spokój!
Raz zjadłam ciasto z haszem jak byłam z Model UN w Amsterdamie.
Na haju rozbeczałam się,
że moja mama kiedyś umrze, więc...
- Miałam tak samo. - Serio?
Myślałam, że straciłam dziewictwo w parku
ale to był cmentarz. Teraz złe duchy żyją w moich jajnikach
i chcą się odrodzić.
To nie to samo.
Zawsze czułam, że coś nas łączy.
Będę za tobą tęsknić.
Tu nie wolno palić.
Co ty do niej mówisz?
Mówię do ciebie, tu nie wolno palić.
Nie waż się tak do niej mówić.
Chodzi o mnie? To nic takiego.
To moja najlepsza przyjaciółka!
- Wcale nie... - Oddałabym za nią życie!
- Ok, wzywam ochronę. - Amy!
- Musimy się stąd wydostać... - O mój Boże!
Odpalaj, Luanne! Już czas!
Zostało nam tylko jedno. Skaczemy.
- Nie! Do wody? - Co? Nie!
- Nie... - Serio...
- Co tu robicie? - Nurkujemy w przyszłość!
Wyswobodzenie!
Nie!
Gege? Gege?
Jasna cholera!
Gege, żyjesz?
- Przeżyła. Zwiewamy! - Uciekaj.
O Jezu!
O mój Boże!
Cała się spociłam!
O rany!
Musimy się przebrać zanim pójdziemy do Nicka.
- Wciąż chcesz tam iść? - A ty nie?
Byłyśmy już na imprezie.
Wystarczy. Wracajmy.
- Amy... - Nie zaczynaj.
To nie była impreza.
Nie zgodzę się.
Zboczyłyśmy tylko z drogi.
Jesteśmy wyjątkowe
i zasługujemy na wyjątkową imprezę.
Jak ta.
O Boże, Alan odpisał.
Mamy adres! Dobra, zamawiam Ubera.
Mam naprawdę...
mało gwiazdek.
Jestem zbyt oschła dla kierowców. Ty dzwoń.
Wracam do domu.
Ale jeśli ty chcesz jechać do Nicka, to jedź.
Malala.
Korzystam z Malali.
Wiesz, że możesz to zrobić tylko raz w roku, nie?
Tak i robię to teraz.
Pełne wsparcie, żadnych pytań, jedziesz ze mną.
Malala.
W porządku.
Malala.
Ok. Jordan?
Tak, a ty jesteś Am...
Szlag.
Wiecie, ja...
dorabiam sobie w ten sposób.
Nauczycielska pensja jest skromna i...
- To straszne. - Hańba.
Poznaję nowych ludzi, zwiedzam miasto
i spotykam znajomych.
- Znajomych? - Poza tym, piszę też książkę.
- Nie jestem tylko dyrektorem. - Ekstra.
Nic tak nie ekscytuje i nie zniechęca jak pusta kartka, wiecie?
Myślałem, by napisać książkę z cytatami.
Nic tak nie ekscytuje i nie zniechęca jak pusta kartka.
Myślałem też nad powieścią detektywistyczną.
Na pewno się wam spodoba...
Szczególnie tobie, Amy. Główną bohaterką jest kobieta.
- Tak? - Pani detektyw.
- Co wy na to? - Interesujące.
Do tego jest w ciąży. I dalej pracuje.
Gdy jest blisko jakiejś poszlaki
albo ma dobre przeczucie,
dziecko ją kopie.
Im mocniej kopie, tym bliżej rozwiązania.
Tyle już mam.
Ale nie wiem, co zrobić,
gdy już urodzi.
Ale...
Jak jedziesz, palancie!
Zajechałeś mi drogę!
Szaleniec.
Nie wiem, co to było.
Co za miasto.
I ci wszyscy gniewni ludzie...
Taa.
Puścić muzykę?
- Tak. - Tak.
Genialny pomysł.
Będziemy u Nicka bardzo późno.
Spoko. Wszyscy się spóźniają.
Nawet lepiej pojawić się później.
Impreza dopiero się zacznie.
Zanim się zorientujesz, będziesz obrabiać Ryan.
Obrabiać w jakim sensie?
- Ty mi powiedz. - Nie wiem. Ja nic nie wiem.
To jest koszmar, jak ten twój o pilotowaniu samolotu,
ale tysiąc razy gorzej.
Serio? Tysiąc razy gorzej?
Tak.
Odpowiadałam za życie setki ludzi.
Załoga na mnie liczyła. Byłam jak kapitan Wrona.
- Serio się stresuję. - Wiem o tym.
Gdyby tylko istniał...
film, na którym ludzie to robią.
Masz na myśli porno?
- Tylko... - Nie.
Nikt się nie dowie, że raz coś obejrzałaś.
Potraktuj to jako reportaż.
Seksowny film dokumentalny. I gorący.
Te kobiety są europejskimi ofiarami handlu ludźmi.
Osądzasz seksualne preferencje innych ludzi?
- Ty co noc robisz to z pandą. - Rzeczywiście zabawne!
Chcesz mnie oceniać, bo czasem włączę sobie porno?
- Miałam cię za pro-seksualną feministkę. - Oszalałaś?
Siedzimy w aucie dyrektora.
- Mam słuchawki. - Siedzi tuż obok.
Słuchawki dla pani.
Jak tylko ogarniemy o co chodzi,
- natychmiast to wyłączamy. - Oczywiście.
Oglądamy to w celach naukowych.
W celach naukowych.
Telefon ci się zaraz wyładuje.
Panie dyrektorze?
Dyrektorem był mój tata.
Mówcie mi Jordan.
Nie bardzo. Dyrektorze?
- Tak. - Ja...
Ma pan ładowarkę?
Nie mam.
Mam ich z trzynaście.
Proszę, macie.
Nie sądziłam, że da się tak.
Co mnie ominęło?
- Cofnij. - Ok, wróć.
- Ta scena... Zacznijmy tu. - Tutaj.
Chcecie posłuchać swojej muzyki? Mogę przełączyć.
- Nie! - Nie!
Nie, szlag!
Jest seksownie i ostro.
Nie przestawaj!
Łapy precz.
To była Cardi B?
- Boże! Jesteś... - Nie wierzę!
- Ty diable wcielony! - Chyba umrę!
Przysięgam, że zaraz umrę!
Jezu Chryste.
Zapraszam.
Nie żyje!
Co to jest, do cholery?
On nie żyje!
- Kto nie żyje? - Mój mąż.
Zabili go!
Alan, nie musisz tego robić za każdym razem,
gdy ktoś wejdzie, dobra?
- Co wy tu robicie? - Co tu się dzieje?
To impreza tajemniczego morderstwa.
- Planowałem ją od miesięcy. - To twój dom? Alan?
Alan, pisałam, że chcemy iść na imprezę do Nicka.
Mój mąż Robert był cenionym reżyserem
i miłością mojego życia.
I został zabity.
Jak pies na ulicy.
- Zadźgali go? - Naprawdę straszne.
Ale nastąpiła pomyłka. Chcemy iść do Nicka.
Macie adres? Nie możemy go znaleźć.
Nie wiem kim jest Nick.
Wiem tylko, czym jest żal
i smutek.
Ok, przesadzasz.
Nie dramatyzuj aż tak.
Muszę przygotować stypę.
Skoro już tu jesteście,
dam wam dodatkowe role,
- bo dwie osoby mnie wystawiły. - Nie...
Dobra.
- Urocza farmerka, nowa w mieście. - Nie gramy w to.
- Wychodzimy już. - Paskudna, bezpłodna ortodontka.
Czemu mam być bezpłodna?
Mam farmę czy zaczynam tu nowe życie?
Tu jest tylko "ortodontka".
- Wasze życiorysy są w kopertach. - Nie.
Wychodzimy. Idziemy na imprezę do Nicka.
- Choć... - Nie.
- To ta, na której ktoś zjadł chili? - Tak.
Jest tu ktoś, kto na niej był, chyba pani burmistrz.
Idźcie! Wczujcie się w role.
Przejrzyjcie swoje życiorysy w salonie.
Nie jesteście małżeństwem, ręce przy sobie.
Nie!
Nie zostawiaj mnie.
Niezła jest.
O, jesteście tutaj!
- Jakim cudem? - Skąd...?
Co wy tu robicie?
Czemu jesteś sucha?
A wy czemu jesteście suche?
Aaron, widać, że oddychasz.
Gigi? Postaraj się bardziej.
- Ja nie wiem... - To...
Ona była...
Nie rozumiem tego.
Skończyliście już?
Mamo, nie! Nie rozmawiaj z aktorami! Chata jest moja do 23!
Cindy, jak Boga kocham!
- Chryste Panie! - Gigi! Co to ma być?
Wkrótce reelekcja
i chcę wiedzieć, czy mam kupić wasze głosy.
Ty jesteś burmistrzem?
Wiesz gdzie jest impreza Nicka?
Wiem, gdzie są wszystkie imprezy.
Powiesz nam?
Chodźcie do mojej siedziby.
Ok, dziękujemy.
Wchodźcie do środka. Już!
Ok.
Nie powiecie nikomu.
Nie powiemy.
Nawet sobie.
Ok.
Impreza Nicka...
jest...
w domu jego ciotki.
To już wiemy!
Amy, przysięgam, muszę stąd wyjść.
Przy okazji, jestem pod wrażeniem,
jak dobrze się trzymacie.
Świetnie wam idzie.
O czym ty mówisz?
O truskawkach, które wam dałam.
Co z nimi?
Nasączone były bardzo silnym narkotykiem.
To trochę jak ayahuasca, ale azjatycka.
Azjahuasca.
Wspomniałam o tym?
- Nie. - Nie mogę...
Nie...
Zabierz mnie stąd.
Moja mama też ma szalik w tym kolorze.
Posłuchaj mnie.
Poradzimy sobie.
Kiedyś się porzygałam
i moja mama złapała pawia rękami, bo mnie kocha.
Jesteśmy zdrowymi,
ponętnymi, młodymi kobietami
i musimy tylko zachować spokój.
Wszystko będzie...
Co?
Co jest?
Co to ma być? Co się stało?
Czemu ty tak wyglądasz?
Molly, zamieniłaś się w lalkę.
- To ty się zamieniłaś w lalkę. - Co?
Au! To bolało.
Moje cycki są za ciężkie. I nie mam tułowia.
Nasze nogi się nie zginają.
Są dwa razy dłuższe od tułowia.
To jakiś absurd!
Gdzie mój tłuszczyk?
Dokąd idziesz?
- Szaleństwo. - Czekaj.
Muszę to zobaczyć na własne oczy.
Brawo ja, pierwszy szpagat w życiu.
Amy!
Molly, pomóż mi!
O Boże! Nie patrz w dół, Amy!
Nie dosięgam!
Musisz wsadzić mój obcas w swoją dziurę.
- Twój obcas w co? - W dziurę!
- Jaką dziurę? - Tą po kukurydzy!
Niech to!
Molly!
Dobry Boże.
Co ja mam na sobie?
Gdzie moja cipka?
Molly, nie mam genitaliów.
Jak mam sikać? Albo robić kupę?
Nie mam nawet sutków. Są jak dwa balony.
Mam ciało jak pieprzony delfin.
Dwa... dwa...
Idealne, okrągłe.
- Ogromne balony. - Co?
Spójrz na moje ciało. Jestem piękna.
Nie, nie daj się temu.
To jest jakiś koszmar, Amy.
Wiem, że to nierealne i złe dla kobiet,
ale czy na pewno?
Bo ja czuję się świetnie.
Spójrz tylko na ten tyłeczek.
Amy, rusz głową!
Nie muszę. Wystarczy, że jestem gładka i giętka.
Spójrz tylko na siebie, kociaku.
Ok, musimy się obudzić.
Wow.
Odpowiada mi pozostać w tym stanie przez jakiś czas.
Nie pozwolę ci na to.
Przestań!
Musisz się wyrzygać.
Pozwól mi mieć to ciało!
Po tym, jak wszyscy już zjedli swoje daktyle w bekonie,
proponuję, żebyśmy zagrali w J'accuse!
Wal się, George.
A ona kogo grała?
Ortodontkę.
Nic nam nie jest.
Żyjemy.
Udało nam się. Byłyśmy na dwóch imprezach, naćpałyśmy się.
Zadanie wykonane.
- Wracajmy do domu. - Co?
Nie, miałyśmy iść do Nicka.
Musimy trzymać się planu.
Dziś nic nie poszło zgodnie z planem.
Dlatego trzeba się go trzymać. Zamówmy Ubera.
Czemu się tak upierasz?
Dzięki za komplement. Wiesz kto jeszcze był uparty?
Diane Sawyer, Joanna d'Arc,
- Królowa Noor z Jordanii... - Wiem skąd jest!
Wszystko na nic, jeśli nie dotrzemy do Nicka.
Zapomnij! Nikt nam nie powie, gdzie jest impreza.
Czemu ci tak zależy?
- Bo jest w nim zabujana. - Rany boskie.
Gigi, odczep się!
- Że jak? - Molly kocha Nicka.
Przestań to powtarzać.
To nieprawda.
- Ona go nienawidzi. - Dzięki.
Udaje, by ukryć swoje prawdziwe uczucia.
Nie. N-I-E. Dzięki.
Dałaś nam dragi i prawie wyrzuciłaś ze statku.
To prawda.
Więc to co mówisz się nie liczy.
Więc... Och, spoko...
Faki to sobie sama pokazuj
do lustra, weź się odwal.
Pani burmistrz, co pani tu robi?
George zamknął się w szafie.
Cholera!
Ziom.
Nie.
Stara?
Nie.
Nie podoba mi się.
Może i ma ten
konwencjonalny typ urody i jest dziwnie czarujący,
i może i mój pierwotny instynkt widzi w nim idealnego partnera,
i może nawet zdarza mi się o nim fantazjować.
Słabeusze mogliby nazwać to lekkim zauroczeniem,
ale ja umiem z tym walczyć,
wszak każdy ma jakieś dziwactwa.
Najważniejsze, by umieć je w sobie stłamsić
i już o nich nie rozmawiać.
Nie musisz ich tłamsić.
Muszę.
Muszę, bo on nie może mi się podobać.
Może i mojemu ciału on się podoba, ale mój umysł wie, że to głupie,
bo on jest mięśniakiem
i zależy mu tylko na dobrej zabawie,
i olewa dziewczyny, chyba że w typie Lawety.
Nigdy nie zainteresowałby się mną, bo mam głupi charakter.
Jak śmiesz mówić tak o mojej przyjaciółce?
Amy, dałaś mi z liścia!
Jeśli jeszcze raz tak o sobie powiesz,
to zrobię z ciebie marmoladę.
Jesteś najsilniejszą, najfajniejszą,
najmądrzejszą i najcudowniejszą istotą
jaką widziano w tym liceum
i na świecie.
Nick Howland będzie miał cholernego farta, jeśli wpisze się w karty twojej historii.
Idziemy na tę imprezę.
Mówisz poważnie?
Jak cholera.
Jeśli chcesz Nicka, dostaniesz Nicka.
Jak? Jak się dowiemy, gdzie jest ta impreza?
Robiąc to, co umiemy najlepiej.
Odrobimy pieprzone lekcje.
- Nowe wyzwanie... - Patrz.
...15 opakowań po pizzach.
Ile takich zamówień mogło mieć dzisiaj Lido?
- Genialne. - Tak.
Dwie pół na pół z serem i kiełbasą,
to to samo, co jedna z serem i jedna z kiełbasą,
co za kretyni.
Jezu.
Dobry Boże.
- Ręce do góry! Nie ruszaj się. - Co to ma być?
Co to, kurwa, jest?
- My zadajemy pytania! - Jezu!
Jesteście z jakiejś mafii, jak ci od Mansona?
- Co to ma być? - Nie!
Nie! Nikomu nic się nie stanie!
Chcemy tylko adres domu, do którego zawoził dziś pan pizze.
Odwaliło wam? Ile wy w ogóle macie lat?
To nieistotne!
Wcale nie brzmisz doroślej.
Mam przed sobą dzieciaki,
które władowały się do auta obcego gościa.
Macie chociaż broń?
Tak?
To może być potraktowane jako przestępstwo.
Szlag.
- Tak. - Więc zasłoniłyście twarze włosami
i zorganizowałyście napad, nie mając broni.
Zabawne jest to,
- że ja akurat ją mam. - Szlag!
- Ma pan broń? - Nie!
Mam ją dla ochrony przed złymi ludźmi,
powinnyście o tym pomyśleć.
Przeszło wam przez myśl, że ktoś może was napaść i zgwałcić?
Nie bardzo.
Właśnie widzę.
Zależało wam bardziej
na zasłonięciu twarzy włosami.
Niedaleko stąd do autostrady.
W 40 minut przejechałbym przez granicę stanu,
zawiózłbym was do jakiegoś domu, związał,
zostawił w pokoju z miską mleka
i nagrywał wszystko przez kilka dni.
- Co? - Co?
- Nie. - Przemyślcie to.
- Co? - Nie mam zamiaru myśleć...
Potrzebujemy tylko adresu,
na który zawiózł pan to duże zamówienie.
Rany boskie, to...
Wiecie co?
Dam wam ten adres.
Bo jeśli nie...
jesteście tak głupie,
że ktoś mógłby jutro znaleźć wasze ciała pod mostem.
Ok.
- Zasłoń hasło! - Racja!
- Ok, przepraszam. - Po to są hasła.
Po prostu przepiszę adres.
To twoja prywatne dane.
- Dziękujemy! - Bardzo dziękujemy!
O Boże!
Pytanko.
Skoro już jesteśmy w pana aucie, mógłby nas pan podrzucić?
Jasne, czemu nie?
- Świetnie! - To ironia!
Wynoście się!
- Ok! - Dziękujemy!
Nie ufajcie ludziom tak łatwo, rany boskie.
Tak! O Boże!
Byłaś niesamowita! Mega straszna.
Byłabyś najlepszą przestępczynią w całym Los Angeles.
Ok. Świetnie, dzwońmy po karocę.
Cholera! Zostawiłam telefon w jego aucie!
Po co ja go w ogóle tam używałam?
- Stój! - W porządku!
Amy, jutro go odzyskamy. Spokojnie. Użyjemy mojego.
Dwa procenty baterii? Czemu tylko dwa?
Czemu mam tak mało baterii?
Przez to porno.
Zamów Ubera.
Nie mogę zamówić,
bo jak mi telefon padnie, to kierowca się do nas nie dodzwoni!
Chyba że...
- Odbierz. - Do kogo dzwonisz?
Tu Molly i Amy. Stoimy przed Lido na Victory Boulevard.
Utknęłyśmy. Proszę po nas przyje...
Padł.
- Złapmy stopa. - Chcesz zginąć?
Próbuję znaleźć wyjście z tej sytuacji.
Podrzucić was gdzieś?
- Z przodu! - Z przodu!
Super! Ja tylko...
- Amy, co ty? - Ja...
Mam dłuższe nogi od ciebie...
Wiesz, że mam chorobę lokomocyjną...
- Puść mnie! - Robisz przypał.
- Przestań... - Ale obciach!
Dziękujemy pani. Uratowała nas pani.
Dzięki wam nie muszę znów oglądać Kochanych kłopotów.
Widziałam ten serial już z 50 razy.
To gdzie właściwie jedziemy?
Do domu ciotki Nicka Howlanda.
Jedziemy na imprezę.
Mam zawieźć was na domówkę, na której nie ma dorosłych?
Właściwie...
Super, że chcecie się rozerwać przed zakończeniem roku.
Serio?
Oczywiście. Nie chcę, żebyście popełniły mojego błędu.
Jakiego błędu?
Mając 20 lat zaczęłam
nadrabiać imprezy, których nie doświadczyłam w liceum.
I przesadziłam. Stało się coś odwrotnego.
Totalnie mi odwaliło.
Mam na koncie kilka mrocznych chwil,
naprawdę mrocznych.
Było kiepsko. Wiecie, że nie mam wstępu do Jamba Juice?
Nie do jednego Jamba Juice, tylko do całej sieci.
Zakaz wyszedł z góry.
Wiecie ile mają lokali w całym kraju?
Pierdyliard.
To franczyza. Niezły interes.
Już nigdy nie wypiję ich drinka z mango.
Nie chcę, byście miały tak samo.
Wciąż macie szansę.
Chcę, żebyście poszły na tę imprezę i zaszalały.
Dzisiejsza noc należy do was.
- Tak! - Tak!
Dobra.
- Tak. - Tak.
Więc, co zamierzacie na siebie założyć?
Myślałyśmy, że...
Znaczy...
no to, co mamy na sobie.
Wiecie, że wyglądacie tak samo?
Różnimy się dodatkami.
Wasze szczęście, macie przed sobą singielkę z Los Angeles,
mam mnóstwo rzeczy w samochodzie.
Sprawdźcie same.
Możemy dotknąć pani ubrań?
Jasne, śmiało.
- Przebierzcie się. - Co za noc!
- Brak mi słów. - Że jak?
Pani wybaczy?
- Słucham? - Nie masz sobie równych.
- Ideał. - Wyglądasz olśniewająco.
Weszłaś na najwyższy poziom piękności i ja...
- Miód na moje uszy. - Jesteś jak...
ta syrena, co dopiero wyszła z wody.
Wyglądasz olśniewająco.
Masz inhalator? Bo brak mi tchu.
- Moje oczy. - Nie jestem w sta...
Nie mogę patrzeć na takie piękno.
Przepłaszam, panienki.
- Przepraszamy. - Impreza czeka.
- Prawda. - Widzimy się w środku.
Żart. Ale wyobrażacie to sobie?.
- Żart. - Wyobraźcie to sobie.
Byłoby dziwnie, nie?
Dziwnie.
- Do zobaczenia. - Do widzenia.
Kocham cię.
Masz.
W porządku?
Tak.
El Presidente!
I manifestantka!
Witajcie, gołąbeczki.
Jak się macie?
Chcecie coś zajarać, obalić? Nic?
Dajcie znać. Do waszych usług.
Zaopiekuję się wami. Jesteście super.
Przerażacie mnie.
Ale będę za wami tęsknił. To z miłości.
Niech żyje rocznik 2019!
Ryan.
- Gdzie? - Ryan.
O Jezu.
- Promienieje. - Idź do niej.
Przytul mnie.
- Do boju. - Dobra.
Idź. Do roboty!
Molly, twoje zdrowie, ślicznotko.
- Dziękuje. - Spoko.
Gdzie denaturat, Tanner? Muszę się napić.
- Nie. - Tak.
- Nie. - Jestem tu.
Jakim cudem?
Idę na dół.
Cóż...
Pa, Gigi.
- Tak się cieszę, że tu jesteś. - Dzięki.
Zawsze chciałam, żebyś wyszła.
I wyszłam.
W dziesiątej klasie wyszłam.
Chodzi mi o wyjście z domu. I imprezy w weekendy.
Ach, tak... O takie wyjście chodziło.
- Też miałam to na myśli. - Wiesz,
musisz się trochę zabawić przed wyjazdem do Afryki.
Pamiętasz, że lecę do Afryki?
Jasne. Do Ugandy, czy jakoś tak.
Do Botswany. W Ugandzie by mnie zabili.
Czemu?
Nie przepadają za homoseksualistami.
O kurde, to straszne.
A ty bałabyś się lecieć do Ugandy...
- Karaoke w pokoju gościnnym! - Jezu!
Ale za tobą tęskniłam.
Idziemy na karaoke? Uwielbiam tę laskę.
Tak.
- Chodźmy. - Ok.
Łokcie!
Cholera. Przestawcie kubki.
Jasny gwint!
Czy to ty, Molly?
Molly u mnie, to jak najlepszy komplement.
Naprawdę tu jesteś?
Czy to przewidzenia mojej zrytej bani?
Przewodnicząca zjawiła się na imprezie w weekend?
To oficjalna wizyta.
Spoko. Usiądziesz?
Tutaj ze mną, proszę.
Usiądź i pogadamy.
Czekałem na to od siódmej klasy.
Proszę. To dla ciebie.
Tę piosenkę dedykuję moim ludziom.
Panno Fine.
Panno...
...Fine.
Señora Fine.
Kochała się kiedyś pani z Meksykaninem?
Słuchaj, w tej grze
zawsze byłem najlepszy.
Musisz dać mi trochę forów, dla mojego dobra...
Chyba musisz się trochę bardziej wysilić,
żeby mi dorównać.
- To nie moja wina. - Dorównać.
Że też nigdy wcześniej nie gadaliśmy ze sobą poza szkołą.
Myślałem, że tylko się uczysz, ale...
jesteś całkiem fajna.
Ja...
Jestem fajna.
Dobra.
Dzień dobry pani.
Cześć, Theo.
Doskonałe.
Tak jak pani.
Masz 20 lat, nie?
Tak.
Masz mikrofon. Twoja kolej.
- Nie. - Proszę.
- Nie. - Bardzo proszę.
Zrób to dla mnie, Amy.
Dla ciebie, no dobra...
Nie ma techniki, nie kontroluje głosu. Ale dobra jest.
- Nie fałszuje. - Trzymam cię, ok?
Dobry Boże!
Gotowa?
Cholerna...
O Boże!
- Wiadomo. - Nick, musisz bardziej...
- W porządku? - Przepraszam.
Musisz rzucać po łuku.
Rozprostuj bardziej rękę, nie tak szybko.
Łatwo ci mówić, bo masz może z metr wzrostu.
Ja patrzę z góry.
Ile masz wzrostu?
Cóż...
A jak myślisz?
Metr pięćdziesiąt?
Jesteś gorsza od moich kumpli.
Masz na myśli te chude blondyny,
- które nie cierpią węglowodanów? - Nie.
Kręcą mnie tylko Puchonki.
Puchonki, jak w Harrym Potterze?
Tak.
A ty jesteś...
pół Ślizgon, pół...
Krukonką, prawda?
Dokładnie tak.
Wiedziałem.
A niech to!
Muszę się nimi zająć, żeby się nie pozabijali.
- Zostań tu, ok? - Ok.
Nie ruszaj się stąd. Zaraz wracam.
- Nigdzie nie idę. - Nie odchodź stąd.
- Nie wierzę ci. - Serio... nie ruszę się stąd.
- Zostań tu. - Ok.
Tu jesteś. I co, znalazłaś Ryan?
Pływałyście w basenie?
- Jak było? - Molly...
Mnie idzie świetnie, naprawdę świetnie.
Jestem dla niego ostra, ale to działa.
Gadaliśmy o Harrym Potterze i wie, że jestem Ślizgonem.
- Chyba mnie lubi. - Chodźmy stąd.
Co? Nie. Za chwilę wyschniesz.
Czuję, że muszę stąd iść. Chodźmy.
Oszalałaś? Nie. On...
- Nick... - Nie.
On ze mną flirtuje.
To się może udać.
- Może się uda. - Nie.
Molly, błagam cię, chodźmy stąd.
- Poszukaj Ryan. Będzie super. - Malala!
Nie, Amy.
- Żartujesz? - Nie...
Całą noc robiłam, co chciałaś. Teraz korzystam z Malali, wychodzimy.
Nie wyjdę stąd, bo robisz to, co zawsze.
O czym ty mówisz?
Ty po prostu...
Najpierw cwaniakujesz, a potem się boisz i poddajesz.
Wskoczyłaś do basenu, a teraz nie chcesz być mokra...
- Co za brednie, Moll. - Nie...
Gdyby nie ja, nigdy byś nic nie zrobiła.
To nie dzięki tobie.
Ty zmuszasz mnie do wszystkiego, na co masz ochotę.
O co ci chodzi?
Decydujesz, co i kiedy robimy
i zawsze musimy robić to razem,
- zawsze. - Decyduję,
bo gdyby to od ciebie zależało,
to nigdy byśmy niczego robiły!
- Nie robisz nic sama. - Jak to nie?
Nigdy!
Do wszystkiego muszę cię zmuszać. Beze mnie nic byś nie zrobiła.
- Jadę sama do Afryki. - Bo zachęciłam cię do wakacji zagranicą.
Nie jadę tylko na wakacje.
Zostaję tam na cały rok.
Co?
Robię sobie rok przerwy.
Studia zacznę rok później.
Kiedy to wymyśliłaś?
Podczas rekrutacji.
Ukrywałaś to przede mną przez cały ten czas?
Tak, bo wiedziałam, że zmuszałabyś mnie, bym została.
Czyli nasze plany legły w gruzach.
Nie skończymy razem studiów,
nie pojedziemy na wycieczkę,
nie zamieszkamy razem w Waszyngtonie, cały nasz plan...
To był twój plan!
Twój, nie mój!
- Tylko twój! - Nie wierzę!
Masz się za twardą, bo lecisz do Afryki,
a nie miałaś jaj, by mi o tym powiedzieć!
Jesteś tchórzem, Amy!
A ty podłą egoistką!
Jesteś okropna!
Ty nie jesteś lepsza...
Co jest?
Drzwi były zamknięte.
Chyba jednak nie.
Co się stało?
Kłótnia z żonką?
Możesz...
dać mi spokój?
Po co tu przyszłyście?
Nie powinnyście być na jakimś bezsensownym marszu
albo w domu i robić zadania domowe?
Nawet mnie nie znasz.
- Myślę, że znam. - Nie.
Jesteś z tych, co twierdzą, że są szczerzy,
że mówią to, co myślą,
a tak naprawdę jesteś zwykłą suką.
Wow, pomyliłam się.
Jesteś...
twardą sztuką.
Nie obchodzą cię inni...
ale sama płaczesz w łazienkach na imprezach.
Czemu taka jesteś?
Nie lubię uległych osób.
A ty...
Jesteś małym przydupasem Molly.
A ty zwykłą lalunią, której po liceum już nic nie czeka.
Długo tu jesteś?
Trochę.
Widziałeś Amy? Naskoczyła na mnie, nie wiem co jej odwaliło.
Wszyscy myślą, że spałem z prostytutką.
A nie?
Nie.
Jasne, że nie. Ja...
z nikim jeszcze nie spałem.
Nikt w tej szkole mnie nie zna.
Poza Gigi.
Jestem złotą rozgwiazdą!
Laska, która skoczyła z twojego statku
i zrobiła ci dziarę, kiedy spałeś?
Nie do końca tak było.
Ma w sobie dużo smutku, wiesz?
Może i jest trochę szalona...
ale nie znam bardziej lojalnej osoby.
Raz chciała dźgnąć listonosza, bo myślała, że się ze mnie śmiał.
A wcale tak nie było.
On tylko oglądał sobie memy...
na telefonie.
Nie wszyscy mają tyle szczęścia w przyjaźni, co ty i Amy.
Ja wciąż staram się stąd uciec...
i znaleźć ludzi, których kręci to samo, co mnie.
Nie chodzi mi o seks. Mam na myśli...
samoloty i musicale.
Słucham?
Chcę projektować samoloty.
Zarobić trochę hajsu i produkować musicale.
Te obecne są cholernie nudne.
Ludzie zasługują na coś oryginalnego.
Tak myślę.
Sam nie wiem.
Powinienem się upewnić, że jeszcze żyje.
Widzimy się na zakończeniu roku.
Dobrze się czujesz?
Tak, wybacz, po prostu...
Zakręciło mi się w głowie.
Możemy przerwać, jeśli chcesz.
Nie ma mowy.
Dobrze.
Przepraszam.
W porządku?
- Tak. - O Boże.
Też chyba powinnam...
się rozebrać.
Tak.
Ładna sukienka.
Nie miała innej.
Pani Fine.
No tak, oczywiście.
Tak jest dobrze?
Jest spoko.
Chciałabyś jakoś inaczej czy może...
Ja...
Nie ta dziurka.
- Jezu. - Spokojnie.
- Bardzo cię przepraszam. - Nic się nie stało.
O Boże.
Zwykle robię to pod innym kątem
i trudno mi zlokalizować...
- Nie przejmuj się. - Przepraszam.
- Ble... - Wszystko w porządku?
O mój Boże!
Cholera jasna!
- Przepraszam. - Cholera jasna!
Strasznie cię przepraszam!
Wszystko dobrze?
Idź stąd, Amy.
Proszę.
Chole... Proszę, idź stąd.
- Już wychodzę. - Idź!
Widziałyście Amy?
- Nie. - Nie.
Co się...
Stójcie.
Amy!
Jesteśmy na widoku. Zaraz tu wejdą i nas znajdą.
Zamknij się, Rob.
Nie jestem tchórzem.
Dobra, skupcie się.
Czekajcie na mój znak. Odwrócę ich uwagę.
Co?
Nie.
Serio?
Wiesz, że dlatego nazywają mnie "Lawetą", prawda?
Odwożę facetów do domu i tyle.
No dobra, robię im laskę.
Ale to nie tak, że pojawiam się i ssę im pały,
gdy psuje im się auto.
Robimy to w samochodzie. To ma sens.
Nie będę komuś robić gały we własnym domu,
gdzie może nakryć nas mój ojciec.
Chcę się tym nacieszyć. Pozwij mnie do sądu.
To ma sens.
Wiesz, co jest najgorsze?
Wszystkie laski mnie tak nazywają.
Wiedziałam, że Ben, Max i Trzonek będą gadać głupoty.
Ale...
nie myślałam, że laski też.
Amy nigdy cię tak nie nazwała.
Bardzo cię przepraszam.
Proszę, nie nazywaj mnie tak na Yale.
Chcę, by ludzie znali moje imię.
Jasne...
Aneta.
Nie teraz.
Przepraszam, głupi rym.
- Masz rację. - Weź.
- Jezu. - To było okropne.
Za to też przepraszam.
Gdzie ty w ogóle mieszkasz?
PO TRUPACH DO CELU
Szlag!
CO Z AMY?
Co?
AMY RZĄDZI! CO ZA OBŁĘD!
Dobra.
- Znam swoje prawa. - O Boże.
W Stanach jest więcej więzień niż uczelni.
- Wiedział pan? - Racja.
Jeden więzień kosztuje Kalifornię 71 tysięcy dolarów.
Harvard wychodzi taniej.
- Serio? - To lekka przesada.
Strzelam, że z przodu. Żarcik. Nie mam broni.
POSZUKIWANY WIESZ, KTO TO?
Och, przyszłam zobaczyć się z kimś innym. Pomyłka.
- Mój błąd. - O Boże!
Chrzań się.
Siedzisz w pierdlu.
Wiem.
Wybacz mi.
Nie szkodzi.
Zapłacę kaucję i pójdę na rozprawę,
- ale my... - Serio przepraszam.
Wiem, że kobiety za często przepraszają,
ale ja mam powód.
Byłam samolubna.
A ja byłam tchórzem.
Olałam Malalę.
A ja cię okłamałam, Moll.
Chciałaś, żebym nie zobaczyła Nicka smyrającego się z Ryan.
Swoją drogą, możesz w to uwierzyć?
Tak szczerze to nie.
Stawiałabym raczej na Theo,
niż na Ryan.
Między Nickiem a Theo jest prawdziwa chemia.
Jakby boska. Namacalna.
Wybacz, że tak tobą rządziłam.
Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie.
Ty jesteś tym hardkorem, którego aresztowali przed zakończeniem.
O rany, zakończenie roku.
Która godzina? Musisz już iść.
A myślisz, że po co tu przyjechałam? Idziemy razem.
Ja mam przerąbane, nie wyjdę stąd.
- Idź już. - Amy...
Nigdzie bez ciebie nie idę.
Więc albo mnie też aresztują, albo wychodzimy stąd razem.
Jak?
Mamy pewne informacje.
Bo znamy tego pana.
Co?
- Czy to auto Jareda? - Później ci wyjaśnię.
- Ja prowadzę? - No jasne!
- Potrzebuję kluczyk! - Sorki!
Według GPSa 19 minut. Dojedziemy tam w siedem.
Do dzieła.
Zajmijcie miejsca.
Przestań!
Cześć, Evelyn.
Chciałam tylko...
Życzyć ci udanych wakacji.
Takie pomruki są teraz w modzie, nie?
Udanych...
W porządku.
Zarąbiście.
Dzień dobry, królowo.
Cześć.
Wczorajsza noc była wyjątkowa.
Zobaczymy się ponownie?
Powodzenia w Google.
Ok.
Pa.
Przespałeś się z panią Fine?
Ktoś widział Molly?
Miała zacząć ceremonię. Nikt?
Ja ostatni raz widziałem ją wczoraj.
W szkole, oczywiście.
Molly może się trochę spóźnić,
a ja mam ją zastąpić.
- Molly spóźni się na zakończenie? - Tak.
- To nie w jej stylu. - Racja.
Kazała mi też panu przypomnieć...
jak to szło...
Takie przypadki zdarzają się na posiedzeniach senatu.
Jeśli senator nie jest obecny,
- pełnomocnik może... - Ok. To już brzmi jak ona.
- ...zagłosować... - Rozumiem. Dzięki.
- ...za niego. - Ok...
Wyznaczyła ciebie?
- Tak jest. - Dobra.
Chuj z tym, zgoda. Zaczynasz.
Ok, oto i on.
- Dasz radę, skarbie! - Dalej, Jared!
Tak!
Spójrz na siebie.
Dzień dobry.
Jestem Molly Davidson.
Jestem kobietą.
- Silną kobietą. - Zuch chłopak!
Jestem gotowa, by walczyć ze światem, by kobietom było lepiej.
Biali hetero,
wasz czas się...
Ok.
O mój Boże, rozwaliła mój samochód.
Zajmę swoje miejsce.
Patrzcie, kto przyszedł!
- Amy! - Amy!
Dzięki.
Ok.
Jared chyba nieźle się spisał.
Całkiem nieźle!
Tak jest.
Ja...
Tak bardzo...
się was bałam.
Czułam, że muszę udowodnić, że jestem lepsza.
Ale tak naprawdę...
wcale nie wiem więcej od was.
Wiem tylko tyle, że musimy się jeszcze wiele nauczyć.
Ten rozdział się dziś kończy.
I to cholernie smutne.
Ale było super, prawda?
Wszystko się teraz zmieni, ale... było idealnie.
I może wcześniej tak nie było...
ale teraz was rozumiem.
I wszyscy jesteście super.
Oby studia tego nie spieprzyły.
Gratulacje.
Dobra.
Koniec przemówienia,
a teraz nasza kolej.
Gigi, muzyka.
Crockett
- Tak jest dobrze. - Lepiej będzie,
jak to pozwijasz...
wtedy zajmie mniej miejsca.
- Tego nie zwijaj. - Tak, ale...
- Czemu to musi być... - Spójrz tylko!
Bierzesz ze sobą Lingling.
- Taa... - Lingling!
Nie.
- Bądź dobra dla Amy. - Muszę się pakować.
- By nie czuła się samotna. - Pakujemy.
Zrób jej dobrze.
- Amy, weź ją. - Muszę ją spakować.
Nie przybliżaj jej tak do twarzy.
Zrób coś.
- W główkę, w szyjkę. - Tylko nie w nos.
- Muszę... - Amy...
Patrz kogo zabiera.
Ok.
Lingling?
- Nie! - Chodź no tu.
Nie...
Amy, ktoś do ciebie przyszedł.
Kto?
Co?
Co ona tu robi?
Przepraszam.
Amy, co ona tu robi?
Cześć.
Przyniosłam twoje ciuchy.
Dzięki wielkie.
Zwykle nie zostawiam bielizny
w miejscach, które nie są
moim pokojem.
Domyśliłam się.
Więc...
Jak...
Wszystko w porządku?
Tak.
U ciebie też?
Tak.
Wiesz...
więzienie cię zmienia...
ale wszystko ok.
Przepraszam, wciąż jeszcze jestem trochę zagubiona w tym temacie.
Cóż...
jak na kogoś, kto nie wiedział, co robić...
całkiem nieźle ci poszło.
To...
Fajnie.
Więc, jak...
Jak mijają ci wakacje?
To znaczy... Co masz zamiar robić w wakacje?
Wybieram się w podróż.
- Serio? - Tak.
Dokąd?
Nie wiem. Wszędzie, gdzie znajdę miejsce do spania.
Chcę zwiedzić trochę świata przed studiami.
Super pomysł.
Ja też, dlatego robię sobie rok przerwy.
Serio?
Tak.
Ok, więc...
baw się dobrze, kujonko.
Jeśli będziesz przejeżdżać przez Botswanę...
przygotuję ci miejsce do spania.
Ok.
Nie będę tam mieszkać sama, tylko z rodziną,
- ale na pewno się zgodzą. - Ok.
Tak!
Tak.
Molly!
Amy, czuję się, jakbym kierowała statkiem.
Od dzisiaj należy do ciebie.
Opiekuj się moim pojazdem.
À propos jazdy,
jazdę to miałaś wtedy z Hope,
kiedy pomyliłaś dziury!
Raz na dzień wystarczy.
- Muszę nadrobić. - Raz na dzień.
- Będziesz lecieć 28 godzin. - Możesz mi to wypominać raz dziennie.
Muszę to nadrobić.
Nie moja wina.
Dziwnie mi po tej stronie auta.
Wszystko się pozmieniało.
Nie wierzę, że jutro się nie zobaczymy.
Zadzwoń do mnie z tego telefonu z klapką.
Zadzwonię.
Ok.
- Pa. Kocham cię. - Pa.
Ja cię też.
Pa.
- Jedź produkować tampony. - Tak, ja...
- Pa. - Pa.
Zabierz walizkę.
Tak... to długa trasa.
Dajesz, mała.
Rok szybko minie.
Ok.
- Jasna cholera! - Szlag!
Odwaliło ci zupełnie?
Ja tu przeżywam!
Odbiło... Ty...
Ja tu przeżywam nasze rozstanie!
Co to miało być?
- Mogę wejść ostatnia do samolotu. - Odbiło ci.
Idziemy coś zjeść?
No raczej!
KUJONKI